Τρίτη, 24 Απριλίου 2012

ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ 2/3/4/ ΜΑΙΟΥ 2012




 ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ ΠΡΩΗΝ ΔΗΜΑΡΧΕΙΟΥ ΝΕΑΠΟΛΗΣ
ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΟ ΣΤΡΕΜΠΕΝΙΩΤΗ ΩΡΑ - 9.30-14.00

ΣΥΝΔΙΟΡΓΑΝΩΣΗ - ΔΗΜΟΣ ΝΕΑΠΟΛΗΣ-ΣΥΚΕΩΝ
- ΓΡΑΦΕΙΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΗΣ ΑΓΩΓΗΣ ΔΥΤ. ΘΕΣ/ΝΙΚΗΣ
- ΟΜΙΛΟΣ ''ΟΙ ΦΙΛΟΙ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ'' ΘΕΣ/ΝΙΚΗΣ
- ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ''ΕΝΟ'' -ΣΥΝΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΦΟΡΕΙΣ - ΚΠΕ ΚΙΛΙΚΙΣ
-ΚΠΕ ΑΡΝΑΙΑΣ
-ΦΟΡΕΑΣ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΛΙΜΝΩΝ ΚΟΡΩΝΕΙΑΣ -ΒΟΛΒΗΣ
-ΦΟΡΕΑΣ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΑΞΙΟΥ ,ΛΟΥΔΙΑ ,ΑΛΙΑΚΜΟΝΑ
- ΜΕΣΟΓΕΙΟΣ SOS

ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΑ ΣΧΟΛΕΙΑ -2ο ΓΕΛ ΝΕΑΠΟΛΗΣ
-3ο ΓΕΛ ΠΟΛΙΧΝΗΣ
-1ο ΓΕΛ ΣΤΑΥΡΟΥΠΟΛΗΣ

-3ο ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΝΕΑΠΟΛΗΣ
-1ο ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ -ΚΟΡΔΕΛΙΟΥ
-2ο ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΩΡΑΙΟΚΑΣΤΡΟΥ
-4ο ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΣΤΑΥΡΟΥΠΟΛΗΣ

- ΕΠΑΛ ΚΟΡΔΕΛΙΟΥ
- ΕΠΑΛ -ΣΕΚ ΣΙΝΔΟΥ
- 1ο ΕΠΑΛ ΣΤΑΥΡΟΥΠΟΛΗΣ
- 2ο ΣΕΚ ΣΤΑΥΡΟΥΠΟΛΗΣ

ΣΤΟ ΤΡΙΗΜΕΡΟ ΤΩΝ ΕΚΔΗΛΩΣΕΩΝ ΘΑ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΤΟΥΝ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΑ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΗΣ ΑΓΩΓΗΣ, ΘΑ ΓΙΝΟΥΝ ΕΙΣΗΓΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΕΙΔΙΚΟΥΣ ,ΣΧΟΛΙΚΟΥΣ ΣΥΜΒΟΥΛΟΥΣ. ΥΠΕΥΘΥΝΟΥΣ Π.Ε., ΕΝΩ ΣΤΟ ΕΚΘΕΣΙΑΚΟ ΧΩΡΟ ΘΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΗΣΟΥΝ ΕΚΘΕΣΕΙΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑΣ, ΑΦΙΣΣΩΝ, ΚΑΙ ΚΑΤΑΣΚΕΥΩΝ ΜΕ ΑΝΑΚΥΚΛΩΣΙΜΑ ΥΛΙΚΑ




Στον απόηχο της Ανάστασης


 Με αφορμή τη γιορτή της «Πασχαλιάς», επί το λαογραφικότερο, τα έθιμα , τις συνήθειες των ημερών, την κοινωνική διάσταση της πίστης, την αντοχή στο χρόνο και στη συνέχεια, καθώς και την ανάμειξη θρησκευτικών και παγανιστικών εκδηλώσεων . Είναι λάθος να παραβλέπουμε πόσες πτυχές των θρησκειών παραμένουν επίκαιρες στην εποχή μας, ακόμη και μετά την κατάρρευση θεμελιωδών δογματικών πεποιθήσεων φερ΄ ειπείν για το πώς φτιάχτηκε ο κόσμος! ΄Ισως μάλιστα θα ήταν καλό να στραφούμε στη θρησκεία και να βρούμε τρόπους να οικοδομήσουμε μια νέα αίσθηση κοινότητας, ν΄ αποκτήσουμε σχέσεις πιο ανθεκτικές στο χρόνο, να ξεπεράσουμε τα δηλητηριώδη συναισθήματα του φθόνου και της ανεπάρκειας, να γλυτώσουμε το βομβαρδισμό της τηλεόρασης, να δούμε με νέο βλέμμα την τέχνη και ν΄ ακούσουμε με νέα αυτιά τη μουσική μέχρι και να επιδοθούμε σε δραστηριότητες, που θα καλύπτουν περισσότερο τις συναισθηματικές μας ανάγκες. 



 Η αναγνώριση της θρησκείας ως δύναμης εμφανίζεται περισσότερο επιτακτική στις μέρες μας ακόμη και σαν νέο ρεύμα διανόησης όχι μόνο σε κύκλους πιστευόντων αλλά και σ΄ εκείνους που ισχυρίζονται ότι δεν πιστεύουν.


 Στη φτώχεια, στην αρρώστια, στην κοινωνική ταραχή, στον πόλεμο, εκδηλώνεται περισσότερο η ανάγκη να πιστέψουμε πως υπάρχει «κάτι περισσότερο»» εκεί έξω ένα στήριγμα που υπερβαίνει τα εγκόσμια, μια πυξίδα που θα μας βοηθήσει να χαράξουμε την πορεία μας μέσα στα σκοτεινά νερά της αβεβαιότητας του φόβου για το αύριο. Αυτά δηλαδή που για έναν πιστό είναι δεδομένα, τελευταία όμως, οι λόγοι που απομάκρυναν πολλούς ανθρώπους από τη θρησκεία εκλείπουν. Η «καραμέλα» της πολιτικής ορθότητας άρχισε να πικρίζει. Το αέναο κυνήγι του πλούτου, των υλικών αγαθών, της «επιτυχίας» αποδεικνύεται μια μεγάλη πλάνη: μέσα σε μια στιγμή χάνονται δουλειές, μισθοί, περιουσίες.

Οι βεβαιότητες γκρεμίζονται, θεσμοί κλονίζονται, η εμπιστοσύνη καταρρέει, οι σύγχρονοι «προφήτες» και οι «σωτήρες» αποδεικνύονται ψεύτικοι και η επιστροφή σε αξίες και αρχές που η θρησκεία ανέκαθεν πρέσβευε φαντάζει μονόδρομος:
 αγάπη και αλληλεγγύη, ηθική διαβίωση, εσωτερική αρμονία, καλλιέργεια του πνεύματος, ευγνωμοσύνη για τα θεμέλια της ύπαρξής μας-την υγεία μας, τ΄ αγαπημένα πρόσωπα, το φαγητό, το τραπέζι, τον ίδιο τον αέρα που αναπνέουμε, τον ήλιο που ζεσταίνει τις μέρες μας και τη φύση, που τέτοια εποχή αναγεννιέται. Ας αρχίσουμε απ΄ αυτά τα βασικά και το μήνυμα της Ανάστασης θα γίνει πιο ξεκάθαρο από ποτέ έστω και στον απόηχό του. 


Σωτηρία Καρολίδου

Δευτέρα, 9 Απριλίου 2012

Πάσχα, πέρασμα...δια χειρός Δ. Μιχελάκη

Θριαμβεύουσα η Άνοιξη , αφήνει πίσω της τον καταθλιπτικό Χειμώνα , που φέτος έτσι βαρύς , όπως ήταν , μας βοήθησε να καταλάβουμε , ότι το "status" της ζωής μας έχει αλλάξει.
Εν όψει του Πάσχα ο καιρός και το "γλυκύτατον έαρ" των ψαλμικών κορυφωμάτων διεγείρει  συναισθήματα περισυλλογής για τη Σταύρωση που είναι δεδομένη , για την Ανάσταση που είναι η ελπίδα και προσδοκία .
Η "Κυριολεξία" και η "Μεταφορά" του λόγου εμπλέκονται στις διεργασίες του νου του ανθρώπου , που ετοιμάζεται, να γιορτάσει το Πάσχα , το πέρασμα από τη "φθορά" στην "αφθαρσία" προτρέποντας τη ψυχή ,να παραμένει εναργής μέσα στη "δίνη" των αλλαγών , που έφεραν τα πάνω κάτω.
Επιβεβλημένο το "μέτρο" θα ισχυριστούν οι πιο ψύχραιμοι, "το 'χαμε παρακάνει" θα καταλήξουν οι πιο συγκαταβατικοί, όμως για μας τους εκπαιδευτικούς ,που βιώνουμε την καθημερινότητα μιας κοινωνίας, όπως αυτής του σχολείου, το συναίσθημα της "χαρμολύπης" , που επιτάσσει το κλίμα των ημερών, μας βρίσκει προβληματισμένους μπροστά στο ερώτημα που ο μικρός μαθητής απευθύνει στη δασκάλα του: "Κυρία πως γράφεται το "πεινάω"(εφημερίδα Καθημερινή,σχολείο Μενιδίου Αθήνα).
Όταν πριν από μερικούς μήνες πρωτοδημοσιεύτηκαν ειδήσεις για φαινόμενα "υποσιτισμού" μαθητών σε σχολεία, δεν ήμασταν λίγοι αυτοί, που νομίζαμε ότι πρόκειται για υπερβολικές επισημάνσεις κάποιων ωθούμενων από κίνητρα πολιτικά.
'Ηρθαν όμως οι μεγάλοι αριθμοί των καθημερινών γευμάτων της Εκκλησίας της Ελλάδας, των Δήμων, η ευρεία ανταπόκριση στην εκστρατεία του ΣΚΑΙ "όλοι μαζί μπορούμε" και βέβαια η διαπίστωση πως "κάτι αλήθεια συμβαίνει". 
Η γιορτή του Πάσχα μ' όλους τους "συμβολισμούς" και τις "σημειολογικές" προεκτάσεις της Μ.Εβδομάδας καταλήγει στην "ευωχία" της απολαυστικής ατμόσφαιρας του "οβελία" κάθε Κυριακή της Ανάστασης.
Όσοι και όσο μπορούμε, με το σπίτι μας να στερείται, τα δάνεια να μας περισφίγγουν, το "χαράτσι" να κόβει τη "γλίσχρα" σύνταξη, τους μειωμένους μισθούς, το τραπέζι της Πασχαλιάς θα έχει την εικόνα, που συνηθίσαμε σαν λαός να του προσδίδουμε...
 Φέτος, σ'αυτή τη Λαμπρή, ας συμβάλλουμε έμπρακτα στο κίνημα κοινωνικής αλληλεγγύης, που ίσως μας κάνει να νοιώσουμε συλλογικά καλύτεροι και μας βοηθήσει να βγούμε στο φως.
"Ζητήσετε και θα σας δοθεί", είναι η πεποίθηση της χριστιανικής διδασκαλίας, που θέτει σε όλους την υποχρέωση της προσφοράς, γιατί η περίοδος του "μάννα" εξ' ουρανού πέρασε ανεπιστρεπτί και ο συνάνθρωπος ως "σαυτόν" πρέπει να αντιμετωπίσει τον πλησίον, ώστε το ρήμα "πεινάω" να παραμείνει απορία της ορθογραφίας και όχι κατάσταση καθημερινότητας.
Ας βάλουμε λοιπόν, ως άθεοι, στην άκρη τις οποίες αντιρρήσεις για τη χριστιανική φιλανθρωπία. Ας αναγνωρίσουμε, οι υποψιασμένοι, το ρόλο που παίζουν ίσως κάποιες "φιλάνθρωπες κυρίες". Ας εντείνουμε οι κρατιστές αργότερα, τους οποίους αγώνες μας για δημοκρατικό κράτος πρόνοιας και οι επαναστάτες, ας μην περιμένουν την επανάσταση των πεινασμένων για αύριο.
"Νηστεύσαντες και μη νηστεύσαντες" την Αγία και Μεγάλη Τεσσαρακοστή, ας αναλογιστούμε τους εξ ανάγκης "νηστεύοντες" και ας αποτελέσει το Πάσχα αφορμή συνέχειας της προσφοράς, ώστε ό,τι "ζητούμενο να μας δοθεί".
Ας μας εντυπωθεί πλέον η γραμματική της ζωής με τους καινούριους της κανόνες και ας βιώσουμε 


Καλή Ανάσταση
ως γλυκύτατον έαρ και χαρμολύπη ματαιότητος.