Το Γραφείο Περιβαλλοντικής Αγωγής Δ/θμιας Εκπαίδευσης Δυτικής Θεσσαλονίκης ευχαριστεί τους " Φίλους της Φύσης" για την συμμετοχή και την ανάδειξη των δράσεων
Κυριακή 6 Οκτωβρίου 2013
Τετάρτη 24 Απριλίου 2013
Σκέψεις για την Ανάσταση
Δια χειρός Δ.
Μιχελάκη
Υπεύθυνη Π.Ε. β΄βάθμιας Εκπ. Δυτ. Θες/νίκης
Μεγάλη η
περίοδος της «σαρακοστής» στις καθ’ ημάς θρησκευτικές συνήθειες, μια
προδιαγεγραμμένη πορεία για τη ‘Σταύρωση’ που αφορά στη σωματοποιημένη καταπόνηση
του οργανισμού μέσω της νηστείας, κι έκφραση θλίψης. Περίοδος άσκησης,
διαδικασία ψυχικού και σωματικού εξαγνισμού!!!
Στον
κύκλο του χρόνου όλες οι θρησκείες επέβαλλαν και επιβάλλουν «κράτει» στις μηχανές και αυτό δεν ήταν
ανεξάρτητο από τις περιβαλλοντικές δεσμεύσεις που για κάθε εποχή είχαν τη ‘‘σημειολογία’’
τους.
Το
χωράφι και η κατσαρόλα ήταν πάντα αναπόσπαστα δεμένα, όπως εξαρτημένες είναι
σήμερα οι συνθήκες που συνδέουν τη ζωή μας, οι αλυσιδωτές αναταραχές για τα
λεγόμενα διατροφικά σκάνδαλα αλλά και οι περιπτώσεις αναγκαστικών επιλογών
ένεκα της κρίσης, όπου ο καθένας μας ανά πάσα στιγμή μπορεί να καταστεί ‘‘ασθενής
ή οδοιπόρος’’ και να αποδείξει πως πέρα από την κατάκτηση της μέγιστης
προσωπικής και ασκητικής καθαρότητας σημαντικότερη αναδεικνύεται η προσφορά και
η ουσία χάριν του δοκιμαζόμενου συνανθρώπου…
Κατά
τη μακρά περίοδο της προετοιμασίας για την Ανάσταση οι μέρες ξημερώνουν ολοένα
και πιο λαμπρές. Ο ερχομός της άνοιξης σηματοδοτεί αλλαγές – είναι ένα πανηγύρι
που το μοιράζεται ο άνθρωπος με τη φύση. Αλλάζει η διάθεση ακολουθούν άλλη
πορεία οι συνήθειές μας.
‘‘Δεύτε
λάβετε κατάλυση ιχθύων’’ παροτρύνει ο Εκκλησιαστής λόγος και σημαίνει την αρχή
του τέλους μιας προσπάθειας με την ‘‘Κυριακή των Βαΐων’’.
Μεγάλη
η σημασία της καθώς προηγείται της Μεγάλης εβδομάδας, των Μεγάλων Παθών, των
Μεγάλων προσδοκιών που φτάνουν στο υπέρτατο της ελπίδας, την Ανάσταση.
Το
κόκκινο της παπαρούνας θα σπιλώσει το λευκό του μυρωδάτου χαμομηλιού και θα
φέρει γρήγορες αλλαγές, όπως τις περιγράφει ο ‘‘ονειροκρίτης’’ της εποχής
μας…ως πρόβλεψη για τα ‘‘επερχόμενα’’ που ήδη συμβαίνουν.
Γιατί
αν μέχρι σήμερα η Ανάσταση αφορούσε το σκληρό πυρήνα του ποιμνίου, ο κάθε
χρόνος που περνάει μεγαλώνει τον κύκλο των χαμένων προσδοκιών, των χαμένων
ελπίδων, του χαμένου μεροκάματου. Μεγαλώνει παράλληλα ο κύκλος των ‘‘μακαρίων’’
νηστευόντων - Στενεύει ο κύκλος της
Ανάστασης, ο κύκλος του «Πάσχα των Ελλήνων» συρρικνώνεται.
Μέσα
του ασφυκτιά πια ένας απλησίαστος οβελίας και ένας λόγος διαχρονικός, εύχαρις,
που μένει ριζωμένος με πείσμα, ως ‘‘βακτηρία’’ για να μη χάσουν οι μέρες την
αξία τους και σταματήσει ο άνθρωπος να ‘‘γιορτάζει’’…
Αναστάσεως
ημέρα λαμπρυνθώμεν λαοί
Πάσχα
Κυρίου Πάσχα!!!
Καλή Ανάσταση
Σάββατο 16 Μαρτίου 2013
Απόκριες 2013
Τυχεροί να ζούμε τέτοιο καιρό σε τέτοιο τόπο!
Με τις Απόκριες αποχαιρετάμε το σκληρό χειμώνα του ‘12-’13 και με την μαρτιοαπριλιάτικη Σαρακοστή καταπλέουμε πλησίστιοι στην Άνοιξη.
Αποτινάζοντας την εθνική και υπαρξιακή θλίψη, μεταφέροντας τη ζωή στην ύπαιθρο, στο φως που μας λούζει λυτρωτικό και στο οποίο πάντα καταφεύγουμε για ν’ αντλήσουμε μέλλον.
Το φως τούτης της άνοιξης θα το θυμόμαστε.
“Κούλουμα” :
Λαγάνα πρωινή, λεπτή, τραγανή και χαρταετοί πολύχρωμoi στο γαλάζιο του ουρανού.
Ανακατεύονται οι γενεές, νήπια, έφηβοι, εικοσάρηδες, μεσήλικες και παπούδες. Μ’ ερωτικούς καημούς οι νεαροί, με πονηρά πειράγματα οι μεγάλοι, σα σκαθάρια ανοίξεως βομβούν, τσουγκρίζουν ξέχειλα ποτήρια με κρασί και τα κορίτσια τυλίγονται στα μανίκια της ζακέτας, τ’ ανατριχιάζει μια αιφνίδια ρίπη απ’ τ’ ανοιχτά.
Είναι η ζωή που μας ανατριχιάζει, φρέσκια, απρόοπτη, προκλητική…
Καλή Άνοιξη – Ευφρόσυνο Πάσχα
Για το γραφείο περιβαλλοντικής αγωγής-Δ.Μιχελάκη
Σάββατο 2 Μαρτίου 2013
Κυριακή 24 Φεβρουαρίου 2013
Παρασκευή 14 Δεκεμβρίου 2012
« Την κάθε μέρα της ζωής, που σου δόθηκε ,να ζεις »
Προτροπή και
ευχή του Γραφείου Περιβαλλοντικής Αγωγής της Δ/θμιας Δ/νσης Εκπαίδευσης Δυτ. Θεσσαλονίκης για τις
γιορτές του στοχασμού και της πνευματικής ανασύνταξης.
Ίσως η
διατύπωση μιας στερεότυπης «ευχετικής» πρότασης να΄ ναι δύσκολο να χωρέσει
ανάμεσα μας σ’ αυτούς τους καιρούς που
διερχόμαστε, όπου η αγωνία και η περιέργεια για όσα συμβαίνουν εντός μας και
ενώπιον μας καθιστούν δύσκολη την συναίσθηση του «παρόντος» και πολύ
περισσότερο αδύνατη την περιγραφή των
«επερχομένων» .
Έχει συσταλεί
ο καιρός, έχει πυκνώσει και στέκεται σαν βάρος στη πλάτη. Μια τέτοια αίσθηση
του χρόνου μας ωθεί σ’ άλλη αντίληψη του «τρέχοντος», της ίδιας της ζωής
δηλαδή, που νοιώθουμε να την κρατάμε στα χέρια μας σα νεράκι που κυλάει
άπιαστο, εν τούτοις νεράκι δροσερό με μια πρωτοφανέρωτη μοναδική αξία.
Η παλαιά
βεβαιότητα περί αδιατάρακτου μέλλοντος έχει εξατμιστεί, στη θέση της πάλλεται η
εντύπωση του «επείγοντος Βίου» πιο απόλυτη, υλική. Σαν να κατέρρευσαν, η
ραθυμία, η αμεριμνησία της εποχής της ευμάρειας, ο εφησυχασμός.
Υπόκωφα ζούμε
τη ζωή μας αλλιώς, την νοιώθουμε αλλιώς, ορμητική, δεν περιμένουμε την εξέλιξη σύμφωνα
με τις κλασσικές βεβαιότητες, είμαστε έτοιμοι να αποκριθούμε στις αιφνίδιες
απατήσεις της μ’ όλες τις αισθήσεις σε εγρήγορση. Το λες προσαρμογή. Το λες
φόρτιση για επανεκκίνηση. Το λες ανυπόκριτη δίψα για ζωή, εν θερμώ επαφή με το
εδώ και τώρα.
Ανάκληση
ξεχασμένων δυνάμεων, θαμμένων αισθημάτων, πρωταρχικών αναγκών. Ξανακούγονται
χαρούμενες λέξεις: συντροφικότητα, αλληλεγγύη, συλλογικότητα, χάρισμα, χαρά,
άγγιγμα, έγνοια, φίλος παλιός.
Ένα βιβλίο μικρό
σε χρώμα βυσσινί: «ο Τελάλης» Αθήνα 2011χωρίς καμιά ένδειξη, ούτε εκδότη, ούτε
συγγραφέα, απλά ελληνικά σε κρέμ χαρτί πολυτονικά μας παρασύρει στην ανάγνωση…
… Βγες έξω λοιπόν –Φάε το ψωμί σου με χαρά – πιες το κρασί
σου με χαρά – Φόρα τ’ άσπρα σου ρούχα και φτιάξε τη ζωή σου μ’ αυτόν που αγαπάς
– Την κάθε μέρα της ζωής που σου δόθηκε να ζεις – αυτό είναι το μερτικό της
ανώφελης ζωής σου - γιατί όπως είπε ο «τελάλης» τζάμπα όλα και μάταια-μα όσα
μπορείς να κάμεις-
κάντα όσο μπορείς …
«Ευφραίνου,
νεανίσκε, εν νεότητι σου, και αγαθυνάτω σε η καρδία σου εν ημέραις
νεότητος σου, και περιπάτει εν οδοίς καρδίας σου άμωμος …» μας παροτρύνει
ο
«Εκκλησιαστής» της Βιβλικής αφήγησης και καταλήγει… «το
γενόμενον ήδη έστι, και όσα του γίγνεσθαι, ήδη γέγονε».
«Καλά Χριστούγεννα με υγεία και ευτυχία για το
2013»
Αλλάζουμε το χρόνο και αντιγράφουμε από παλιό «επιστολικό»
δελτάριο την κλασσική ευχή…
Γιατί ο άνθρωπος
ταξιδεύει τον καιρό μαζί με τις ευχές του και γνωρίζει καλά πως «το ευ ζην και
το ευ πράττειν είναι η μόνη μη ματαιότης της ματαιότητας μας» .
Μιχελάκη Δέσποινα
Τετάρτη 14 Νοεμβρίου 2012
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)





