Τετάρτη, 24 Απριλίου 2013

Σκέψεις για την Ανάσταση



Δια χειρός Δ. Μιχελάκη
                                                                                        Υπεύθυνη Π.Ε. β΄βάθμιας Εκπ. Δυτ. Θες/νίκης

Μεγάλη η περίοδος της «σαρακοστής» στις καθ’ ημάς θρησκευτικές συνήθειες, μια προδιαγεγραμμένη πορεία για τη ‘Σταύρωση’ που αφορά στη σωματοποιημένη καταπόνηση του οργανισμού μέσω της νηστείας, κι έκφραση θλίψης. Περίοδος άσκησης, διαδικασία ψυχικού και σωματικού εξαγνισμού!!!
          Στον κύκλο του χρόνου όλες οι θρησκείες επέβαλλαν και επιβάλλουν  «κράτει» στις μηχανές και αυτό δεν ήταν ανεξάρτητο από τις περιβαλλοντικές δεσμεύσεις που για κάθε εποχή είχαν τη ‘‘σημειολογία’’ τους.
          Το χωράφι και η κατσαρόλα ήταν πάντα αναπόσπαστα δεμένα, όπως εξαρτημένες είναι σήμερα οι συνθήκες που συνδέουν τη ζωή μας, οι αλυσιδωτές αναταραχές για τα λεγόμενα διατροφικά σκάνδαλα αλλά και οι περιπτώσεις αναγκαστικών επιλογών ένεκα της κρίσης, όπου ο καθένας μας ανά πάσα στιγμή μπορεί να καταστεί ‘‘ασθενής ή οδοιπόρος’’ και να αποδείξει πως πέρα από την κατάκτηση της μέγιστης προσωπικής και ασκητικής καθαρότητας σημαντικότερη αναδεικνύεται η προσφορά και η ουσία χάριν του δοκιμαζόμενου συνανθρώπου…
          Κατά τη μακρά περίοδο της προετοιμασίας για την Ανάσταση οι μέρες ξημερώνουν ολοένα και πιο λαμπρές. Ο ερχομός της άνοιξης σηματοδοτεί αλλαγές – είναι ένα πανηγύρι που το μοιράζεται ο άνθρωπος με τη φύση. Αλλάζει η διάθεση ακολουθούν άλλη πορεία οι συνήθειές μας.
          ‘‘Δεύτε λάβετε κατάλυση ιχθύων’’ παροτρύνει ο Εκκλησιαστής λόγος και σημαίνει την αρχή του τέλους μιας προσπάθειας με την ‘‘Κυριακή των Βαΐων’’.
          Μεγάλη η σημασία της καθώς προηγείται της Μεγάλης εβδομάδας, των Μεγάλων Παθών, των Μεγάλων προσδοκιών που φτάνουν στο υπέρτατο της ελπίδας, την Ανάσταση.
          Το κόκκινο της παπαρούνας θα σπιλώσει το λευκό του μυρωδάτου χαμομηλιού και θα φέρει γρήγορες αλλαγές, όπως τις περιγράφει ο ‘‘ονειροκρίτης’’ της εποχής μας…ως πρόβλεψη για τα ‘‘επερχόμενα’’ που ήδη συμβαίνουν.
          Γιατί αν μέχρι σήμερα η Ανάσταση αφορούσε το σκληρό πυρήνα του ποιμνίου, ο κάθε χρόνος που περνάει μεγαλώνει τον κύκλο των χαμένων προσδοκιών, των χαμένων ελπίδων, του χαμένου μεροκάματου. Μεγαλώνει παράλληλα ο κύκλος των ‘‘μακαρίων’’ νηστευόντων  - Στενεύει ο κύκλος της Ανάστασης, ο κύκλος του «Πάσχα των Ελλήνων» συρρικνώνεται.
          Μέσα του ασφυκτιά πια ένας απλησίαστος οβελίας και ένας λόγος διαχρονικός, εύχαρις, που μένει ριζωμένος με πείσμα, ως ‘‘βακτηρία’’ για να μη χάσουν οι μέρες την αξία τους και σταματήσει ο άνθρωπος να ‘‘γιορτάζει’’…

Αναστάσεως ημέρα λαμπρυνθώμεν λαοί
Πάσχα Κυρίου Πάσχα!!!
                                                       
Καλή Ανάσταση 

1 σχόλιο:

  1. ομορφο κειμενο , απλα σκεφτομαι πως αν το πασχα σημαινει μια αναταση της φυσης και των πλασματων της, ισως να μας ευνοουσε μια αληθινη "νηστεια" , τοσο στην ψυχη οσο και στο σωμα μας, με αυξημενη συνειδητοτητα που θα φερει καποια στιγμη την πολυποθητη ανοιξιατικη ανα-σταση...

    ΑπάντησηΔιαγραφή